Συνδρομητική Υπηρεσία. Για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο mydocman.gr πρέπει να συνδεθείτε: Είσοδος

ΠΔ 157/1992

Τύπος: Προεδρικά Διατάγματα

ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ: 157/1992, 1568/1985
ΦΕΚ: 74/Α/12.05.1992

Επέκταση των διατάξεων των Προεδρικών Διαταγμάτων και Υπουργικών Αποφάσεων που εκδόθηκαν με τις εξουσιοδοτήσεις του ν. 1568/85 <Υγιεινή και Ασφάλεια των εργαζομένων (177/Α) στο Δημόσιο ΝΠΠΔ και ΟΤΑ.

Ιστορικό Αναθεωρήσεων (Πιλοτική Εφαρμογή)

Σχετικά Έγγραφα

Ν.1568/1985

Υγιεινή και ασφάλεια των εργαζομένων


Π.Δ.70/1990

Υγιεινή και Ασφάλεια των Εργαζομένων σε ναυπηγικές εργασίες.


130558/1989

«Υγιεινή και Ασφάλεια των εργαζομένων στα μηχανογραφικά Κέντρα του Δημοσίου, ΝΠΔΔ και ΟΤΑ »


Π.Δ.225/1989

Υγιεινή και Ασφάλεια στα Υπόγεια Τεχνικά 'Εργα.


ΠΔ 294/1988

Ελάχιστος χρόνος απασχόλησης τεχνικού ασφάλειας και γιατρού εργασίας, επίπεδο γνώσεων και ειδικότητα τεχνικού ασφαλείας για τις επιχειρήσεις, εκμεταλλεύσεις και εργασίες του άρθρου 1 παρ. 1 του Ν. 1568/85 "Υγιεινή και ασφάλεια των εργαζομένων"


Π.Δ. 41/2003

Τροποποίηση του Π.Δ. 176/97 "Mέτρα για την βελτίωση της ασφάλειας και της υγείας κατά την εργασία των εγκύων, λεχώνων και γαλουχουσών εργαζομένων σε συμμόρφωση με την οδηγία 92/85/EOK" (150/A).


Ν.2265/1994

Επέκταση διατάξεων του Ν. 1264/1982 <Για τον εκδημοκρατισμό του συνδικαλιστικού κινήματος και την κατοχύρωση των συνδικαλιστικών ελευθεριών των εργαζομένων> και στο αστυνομικό προσωπικό της Ελληνικής Αστυνομίας και άλλες διατάξεις.


ΕλΣυν.Κλ.Τμ.7/194/2017

Καταβολή ποσού σε εργαζομένους γαι είδη χειμερινής και θερινής ένδυσης:..Με δεδομένα αυτά η εντελλόμενη δαπάνη είναι μη νόμιμη. Ο ισχυρισμός της ... ότι και μετά τη θέση σε ισχύ του ν. 4336/2015 είναι δυνατή η χορήγηση σε χρήμα της αξίας των συγκεκριμένων ειδών, καθόσον αυτά δεν αποτελούν μέσα ατομικής προστασίας που συνδέονται με την υγιεινή και ασφάλεια των εργαζομένων, αλλά αποτελούν είδη ατομικής προστασίας συνήθους ένδυσης και υπόδησης, είναι αβάσιμος, διότι από καμία διάταξη νόμου δεν προκύπτει τέτοιου είδους διάκριση μεταξύ εξοπλισμού ατομικής προστασίας για τη διασφάλιση της υγιεινής και της ασφάλειας των εργαζομένων και μέσων ατομικής προστασίας συνήθους ένδυσης και υπόδησης, αφού όλα τα ως άνω είδη για να χαρακτηρίζονται ως «ατομικής προστασίας» θα πρέπει να συνδέονται με την προστασία της υγείας και της ασφάλειας του εργαζόμενου στο χώρο εργασίας του. Αντίθετη ερμηνευτική εκδοχή, σύμφωνα με την οποία τα ως άνω είδη συνήθους ένδυσης και υπόδησης που προβλέπονται στην ως άνω Κλαδική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας δεν συνδέονται με την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων και άρα δεν συνιστούν είδη ατομικής προστασίας, καθιστά αυτά παροχή σε είδος, που, σύμφωνα με το ν. 4354/2015 στις διατάξεις του οποίου υπάγονται σύμφωνα με το άρθρο 7 αυτού και οι εργαζόμενοι στις Δ.Ε.Υ.Α..Κατ’ ακολουθία αυτών το ελεγχόμενο χρηματικό ένταλμα πληρωμής δεν πρέπει να θεωρηθεί.


ΕλΣυν.Κλ.Τμ.7/203/2017

Χρηματική καταβολή σε εργαζομένους για είδη θερινής ένδυσης και υπόδησης:..Με δεδομένα αυτά η εντελλόμενη δαπάνη είναι μη νόμιμη. Ο ισχυρισμός της Δ.Ε.Υ.Α.Θ. ότι και μετά τη θέση σε ισχύ του ν. 4336/2015 είναι δυνατή η χορήγηση σε χρήμα της αξίας των συγκεκριμένων ειδών, καθόσον αυτά δεν αποτελούν μέσα ατομικής προστασίας που συνδέονται με την υγιεινή και ασφάλεια των εργαζομένων, αλλά αποτελούν είδη ατομικής προστασίας συνήθους ένδυσης και υπόδησης, είναι αβάσιμος, διότι από καμία διάταξη νόμου δεν προκύπτει τέτοιου είδους διάκριση μεταξύ εξοπλισμού ατομικής προστασίας για τη διασφάλιση της υγιεινής και της ασφάλειας των εργαζομένων και μέσων ατομικής προστασίας συνήθους ένδυσης και υπόδησης, αφού όλα τα ως άνω είδη για να χαρακτηρίζονται ως «ατομικής προστασίας» θα πρέπει να συνδέονται με την προστασία της υγείας και της ασφάλειας του εργαζόμενου στο χώρο εργασίας του. Αντίθετη ερμηνευτική εκδοχή, σύμφωνα με την οποία τα ως άνω είδη συνήθους ένδυσης και υπόδησης που προβλέπονται στην ως άνω Κλαδική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας δεν συνδέονται με την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων και άρα δεν συνιστούν είδη ατομικής προστασίας, καθιστά αυτά παροχή σε είδος, που, σύμφωνα με το ν. 4354/2015 στις διατάξεις του οποίου υπάγονται σύμφωνα με το άρθρο 7 αυτού και οι εργαζόμενοι στις Δ.Ε.Υ.Α. .., συνιστά μη νόμιμη μισθολογική παροχή...Κατ’ ακολουθία αυτών το ελεγχόμενο χρηματικό ένταλμα πληρωμής δεν πρέπει να θεωρηθεί.


ΣτΕ/1068/2014

Χρηματική ικανοποίηση για την αποκατάσταση της ηθικής βλάβης την οποία είχε υποστεί ο αναιρεσίβλητος από παράνομες παραλείψεις των οργάνων του αναιρεσείοντος Δήμου και συγκεκριμένα από τη μη χορήγηση σε αυτόν ατομικού προστατευτικού εξοπλισμού που είχε ως συνέπεια τον τραυματισμό του κατά την εκτέλεση της εργασίας του ως συνοδού απορριμματοφόρου οχήματος του Δήμου.(....)Επομένως, η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, η οποία κατέληξε στην ίδια κρίση, με εν μέρει διαφορετική αιτιολογία, εφάρμοσε ορθώς τις εκτεθείσες στις σκέψεις 2-6 διατάξεις και, συνεπώς, είναι απορριπτέος ο περί του αντιθέτου προβαλλόμενος μόνος λόγος αναιρέσεως καθώς και ο ειδικότερος λόγος, σύμφωνα με τον οποίο ο αναιρεσίβλητος, απασχολούμενος αποκλειστικώς με εργασίες σε χώρους καθαριότητας, δεν απασχολείτο σε «ειδικές εργασίες» ώστε να δικαιούται, κατά τα προεκτεθέντα, τη χορήγηση των κατάλληλων μέσων ατομικής προστασίας (όπως π.χ. προστατευτικά γυαλιά). Περαιτέρω, ο αναιρεσείων Δήμος προβάλλει ότι η με τυχόν πρωτοβουλία αυτού κίνηση της διαδικασίας προμήθειας των προβλεπομένων στην ως άνω παρ. 5 της Οικ. 34042/1996 κ.υ.α. ειδών ατομικής προστασίας, προκειμένου να χορηγηθούν και στο προσωπικό καθαριότητας, «θα προσέκρουε κατά τον έλεγχο νομιμότητας των σχετικών πράξεων της Δημαρχιακής Επιτροπής και θα απαγορευόταν η συνέχισή της», ενόψει του ότι ούτε από το ως άνω π.δ. 17/1996 ορίζεται κάτι διαφορετικό, αφού ο ίδιος δεν διέθετε γραπτή εκτίμηση περί υπάρξεως κινδύνων για την ασφάλεια και την υγεία των εργαζομένων ως συνοδών στα απορριμματοφόρα οχήματα, η οποία (γραπτή εκτίμηση κινδύνου) να έχει συνταχθεί σύμφωνα με το άρθρο 8 παρ. 1 του ως άνω π.δ., όπως συμπληρώθηκε με την παρ. 6 του άρθρου 2 του π.δ. 159/1999, από τον τεχνικό ασφαλείας, το γιατρό εργασίας, την εσωτερική ή εξωτερικές υπηρεσίες προστασίας και προλήψεως, σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις. Οι ανωτέρω όμως ειδικότεροι λόγοι είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι, διότι, σύμφωνα με τα εκτεθέντα στην έκτη σκέψη, ο ίδιος ο αναιρεσείων Δήμος όφειλε να είχε προκαλέσει και να διαθέτει σχετική γραπτή εκτίμηση κινδύνων, επικαλείται δε έτσι, κατ’ ουσίαν, άνευ εννόμου συμφέροντος, ιδία παράνομη παράλειψη και υπολαμβάνει, εσφαλμένως, ότι οι κατά την παρ. 5 της κ.υ.α. Οικ. 34042/1996 «ειδικές εργασίες» είναι διάφορες των εργασιών που αναφέρονται στην παρ. 1 τη ίδιας κ.υ.α. και ότι οι τελευταίες δεν χρήζουν εξειδικεύσεως προκειμένου να καθορισθεί ποιοι από τους εργαζομένους σε κάθε τομέα από αυτούς που αναφέρονται στην παρ. 1 της ως άνω αποφάσεως εκτελούν ειδικές εργασίες και πρέπει ως εκ τούτου να τους διατεθεί ο κατά την παρ. 5 της ίδιας κ.υ.α. ειδικός ατομικός εξοπλισμός, ενόψει των οριζομένων στα ως άνω π.δ. 17/1996 και 396/1994, τα οποία ο αναιρεσείων Δήμος εσφαλμένως θεωρεί ότι δεν θεσπίζουν πρόσθετες γι’ αυτόν υποχρεώσεις σε σχέση με την 88555/3293/30.9.1988 κ.υ.α.Απορρίπτει την αίτηση.